Heimsreisublogg

Í Lux hjá pabba

2009-08-02T20:26:00.002-04:00

Við enduðum ferðalagið á heimsókn til pabba og fjölskyldu í Luxemburg. Þar býr hann ásamt konunni sinni, henni Liz og tveimur æðislegum dætrum, þeim Daisy og Lilian Bo. Við gerðum svo margt á þessum 9 dögum að ég verð að skrifa um það næst, en hér sést mynd af Daisy, hún er 7 ára og er alveg hreint gullfalleg og skemmtileg!!

Litla snúllan

2009-08-02T20:23:00.001-04:00

Þarna er yngsta systirin, hún er heimsins mesta dúlla!

Sjálfur sigurboginn..

2009-08-02T20:21:00.002-04:00

og við sigurvegararnir fyrir framan! Vantar þó Gauja sigurvegara, en einhver varð að taka myndina.

Hugmynd að innréttingu

2009-08-02T20:17:00.002-04:00

Á þessari bílasölu fyrir ríka fólkið (við klesstum bara nefinu á gluggann..) sáum við þessa fínu lausn ef bílskúrinn er of lítill fyrir glæsivagnana. Getur bara skellt litla kellingarbílnum upp á snaga! Veit reyndar ekki hvort þetta fengi hljómgrunn á Íslandi núna, svona bílasnagi þykir líklega voðalega 2007!

Gaui lúinn..

2009-08-02T20:14:00.003-04:00

..og hann fékk sér lúr eftir máltíð á kínverskum veitingastað í París, enda lentum við kl. 5 um morguninn og lítið sofið nóttina áður. Við sátum á borði við hurðina og þar var hrikalega gaman að sjá svipinn á fólki sem stakk nefinu inn til að athuga staðinn og hvort hann væri "safe". Gaui, rétt hangandi á stólnum, með opinn munninn og slefandi (bara pínulítið), setti aðeins hik í mannskapinn... var maðurinn meðvitundarlaus eftir matareitrun...???

París!!

2009-08-02T20:11:00.002-04:00

Eftir stutt stopp í Madrid var það sjálf París. Þar var auðvitað Eiffel og Sigurboginn á dagskrá og við vorum ekki svikin þar. Mikið svakalega finnst okkur Eiffel flottur!!!

Og þá er það Evrópa aftur!!

2009-08-02T19:10:00.002-04:00

Eftir alla þessa mánuði í Suður Ameríku þá var Evrópa á dagskrá 10 júlí. Það verður að viðurkennast að tilhlökkunin var mikil, við vorum orðin soldið lúin á ýmsum atriðum í Suður-Ameríku eins og ruslinu sem var ansi víða, engin virðing fyrir gangandi vegfarendum, alltaf að vera "gringo" og öðruvísi en aðrir á götunni. Nokkuð sem er líka spennandi, en svo eftir soldinn tíma, þá fór ég allavega að sakna þess að falla ekki stundum inn í hópinn og eiga t.d. von á því að hitta öðru hvoru einhvern sem ég þekkti! Það er fyndið með þessi litlu atriði sem manni finnst svo sjálfsögð, en saknar svo þegar þau eru ekki til staðar.

Þann 10 júlí áttum við að fljúga til Madrid, en fengum e-mail frá flugfyrirtækinu tveimur dögum áður (allt á spænsku!!) en Gauja tókst að krafla sig framúr bréfinu og í því stóð að ferðinni hefði verið frestað, en okkur væri velkomið að vera með í fluginu þann 11! Frekar skrítið, en lítið annað að gera en að þiggja boðið pent.

Madrid var falleg, alveg gullfalleg og flott. Steikjandi hiti og við í svaka stuði, enda gríðarkát yfir því að vera komin til Evrópu. Hér eru strákarnir að taka ketilbjölluæfingu, með innkaupapokum. Maður verður að redda sér!!

Huaca Pucllana

2009-07-09T14:55:00.003-04:00

Við fórum að skoða þessar frægu rústir í miðborg Lima í fyrradag en þetta er heilagur staður sem byggður var um 5-800 eftir Krist. Þetta er gegnheill pýramídi (þeir eru nokkrir í Perú) og svo torg og nokkur fleiri mannvirki. Þetta tilheyrði Lima-kúlturnum, en það er flokkur sem var sem sagt uppi milli 5-800 eftir Krist. Staðurinn var notaður sem fórnarstaður fyrir guðina, þó sjaldan sem mannlegar fórnir voru færðar, "eingöngu" gert á tuttugu ára fresti, og þá alltaf ung stúlka á aldrinum 12-25 ára, því þær þóttu svo hreinar. Svæðið var mun stærra áður, en var ekki farið að varðveita það fyrr en kringum 1980, svo það er búið að byggja yfir þó nokkuð af rústunum. Svo á tímabili (held kringum 1960) þótti voða gaman að halda mótórhjólakeppnir á pýramídanum og þar í kring. Núna er hins vegar mikið kapp lagt í að vernda svæðið og endurreisa það sem hefur hrunið. Þetta er allt gert úr steinum sem þeir bjuggu sjálfir til, úr leir og skeljum og það sem hefur hjálpað til við að vernda þetta er að það rignir eiginlega aldrei í Lima. Síðast rigndi fyrir alvöru hér 1971, en annars er þetta bara örlítill úði. Ef það yrði hins vegar alvöru íslensk rignng hér, tæki það ekki nema svona viku að eyðileggja byggingarnar! Vissuð þið að Lima er önnur þurrasta höfuðborg í heimi? Sú þurrasta er Kairó.

Við erum að pakka núna og klára síðustu kettlebells-póstana fyrir næsta ferðalag. Förum í flug í nótt/fyrramálið og eftir 12 tíma flug erum við í Madrid!! Allir orðnir spenntir og þó er ansi skrítin tilfinning að vera að fara frá Suður-Ameríku eftir þennan tíma. Það sem ég hlakka furðurlega mikið til, er að upplifa aftur að klósettpappír sé sjálfsagður á klósettum og að það megi líka setja hann í klósettið!! The little things often matter a lot... Gleymi því til dæmis aldrei hversu óstjórnlega glöð ég varð á flugvellinum í Kína þegar ég sá hvítt postulínsklósett!! Eftir að hafa notast við göt í jörðina í nokkra daga, þá er þetta hlutur sem gleður þig!!

Bókahillutæknin

2009-07-09T14:48:00.003-04:00

Þarna sést hvernig tækni þeir notuðu við byggingu staðarins. Þeir hrúga upp ferköntuðum steinum, sem þeir bjuggu til, allir í ca sömu stærð og þeir röðuðu þeim eins og bókum í bókahillu, ekkert á milli þeirra, en alltaf eitt lag af leir milli hverrar raðar. Þetta var gert til að byggingin myndi þola jarðskjálfta og þetta hefur svínvirkað.

Mér fannst við hæfi að hafa bókaorminn okkar til að sýna bókahillu-tæknina! Drengur sem las sjö bækur í bókasafni afa Ingimundar í fjögurra daga dvöl á Hóli.

Vinnunmennirnir

2009-07-09T14:45:00.002-04:00

Þarna er verið að búa til steinana sem notaðir voru til að byggja þennan heilaga stað. Þeir bjuggu steinana til úr skeljasandi og leir. Aumingja mennirnir voru nú ekki mikið í ergonomiunni, vinnustellingarnar eru ekki til að hrópa húrra fyrir. Svo voru þeir gríðarlega stuttir í annan endann, því þeir þurftu frá unga aldri að bera þungar byrgðar, svo þeir urðu sterkir og stuttir. Sjaldan hærri en 1.50 á hæð.

Þarna eru þeir að fórna

2009-07-09T14:40:00.003-04:00

Það var hefð að fórna leirkerum fyrir guðina og þarna er verið að fórna einu stóru. Á því er mynd af hákarli til að sýna virðingu fyrir Móðurinni; Hafinu. Presturinn er sá sem er með málaða bláa grímu, og það eru víst mistök listamannsins sem hefur gleymt sér aðeins, því þeir höfðu eiginlega bara brúnan og rauðan lit sem þeir notuðu til skrauts. En stundum fer kreativitetið úr böndunum..

A Peruvian delicassy..

2009-07-09T14:39:00.001-04:00

..or an Icelandic pet!

Perú-hundurinn

2009-07-09T14:35:00.002-04:00

Þessi tegund af hundum eru "þjóðarhundurinn", varla stingandi strá á þeim og þeir hafa víst gríðarlega læknandi áhrif á asma, exem og almenna geðveiki. Sel það ekki dýrara en ég keypti það, og þessi var nú alveg ferlega "sætur". Var hluti af sýningunni á þessum forna stað, þar sem okkur var sögð hluti úr sögu Perú og svo sýnt ýmis dýr sem hafa mikið komið við sögu landsins. Hann var rosalega rólegur, leyfði okkur að klappa sér og var voða áhugasamur um að snúsa af öllum. Að klappa honum var eins og að strjúka grófu og heitu leðurbelti sem er búið að velta upp úr sandi.

Tveir grimmir!

2009-07-09T14:33:00.000-04:00

Húsakaup í Lima

2009-07-09T14:31:00.002-04:00

Þessi fallegi kastali er til sölu í Lima, örugglega á fínu verði. Ég sé mikla möguleika í þessari eign og góður málari gæti gert þetta að svaðalegu listaverki!! Ég þekki einn málara...

Komin til Lima kl. hálf sjö að morgni!

2009-07-07T22:41:00.002-04:00

Jæja, það sígur heldur betur á seinni hluta ferðarinnar, nú erum við komin til Lima eftir ævintýralegan endi á dvölinni í Arequipa. Við vorum búin að kaupa rútumiða til Cusco, skipuleggja ferð til Machu Picchu og svo þaðan ætluðum við að fara til Lima 6 júlí til að ná fluginu til Evrópu 9 júlí. Svo voru það verkföll og vegatálmar og alls konar órói, þannig að þetta endaði nú þannig að eftir tvær tilraunir að komast til Cusco, þá afpöntuðum við miðana og keyptum bara rútumiða til Lima, því þó við hefðum kannski komist til Cusco, þá er töluvert af fólki sem er fast þar í þó nokkuð fleiri daga en það ætlaði að vera. Og það vildum við fyrir alla muni ekki hætta á, 6 mánuðir í Suður-Ameríku eru nóg í bili. Rútuferðin gekk skítsæmilega, rútan fín, en vegirnir ekki, svo þrír úr hópnum tóku upp á því að æla á leiðinni (allir ælarar tengdir mér..), og þar af einn á gólf og hurð rútunnar. Þjónustuskvísan átti nú bara bágt með sig sjálf þegar við bentum henni á skvetturnar, og hún lét þær bara vera alla ferðina! Ekki var ég með græjur í farangri til að þrífa þetta, svo þetta varð að vera. Sem betur fer var einhver dama fyrir aftan okkur með svona lyktar-eyðingar-sprey með sér í handfarangrinum, sem hún notaði óspart. Svo tókst okkur nú að sofna á endanum, og þegar við vöknuðum eftir þessa 15 tíma rútuferð, vorum við barasta komin til Lima, án nokkurra vandræða (daginn eftir hins vegar verkfall og líklega næstu þrjá daga í viðbót, svo við rétt sluppum)!! Mikið vorum við fegin að vera komin frá Arequipa, enda vikurnar orðnar 6, sem við höfum verið þar, mjög fallegur bær, mjög fallegt allt í kring, vinalegt fólk (fyrir utan sjónvarpsþjófinn) en heldur betur kominn tími til að halda áfram ferðinni. Maður setur sig í stellingar fyrir ákveðinn tíma á hverjum stað og ef sá tími styttist eða lengist án þess að maður sjálfur hafi nokkuð um það að segja, þá er það bara challenge að sætta sig við það. Æfing í sveigjanleika. Það var dálítið skondið, að um kvöldið var boðið upp á ókeypis bingó í rútunni (þeir eru spes Perúbúar!). Við tókum auðvitað þátt, voða spennt, vantar ekki keppnisskapið í okkur, bingó eða fótbolti, skiptir ekki máli. Þegar leið á spilið magnaðist nú spennan hjá okkur, því ég var alveg að fá bingó. Og ég vann!!! Ég sendi Viktor upp á efri hæðina til a sækja vinninginn, en hann kom tilbaka, og skildi ekkert hvað skvísan var að segja. Svo ég fór sjálf, að heimta vinninginn, alveg hreint gríðarlega spennt að sjá hvað ég vann. Ég var hins vegar ekki lengi að afþakka vinninginn þegar ég sá hver hann var. Ferð tilbaka til Arequipa!!

Markaður

2009-07-07T22:38:00.002-04:00

Guttarnir mínir gerðu það nú fyrir mig einn daginn í síðustu viku að fara með mér á markaðinn í Arequipa. Þar úir og grúir af öllu, ótrúlegt úrval af öllu milli himins og jarðar til sölu, á spottprís, að sjálfsögðu. Fer stundum minna fyrir gæðunum, en hva.... Voða gaman að vera þarna. Allavega í soldinn tíma, svo fær maður overdose.

Ekki slæmt

2009-07-07T22:33:00.002-04:00

Þegar okkur var ljóst að við kæmumst ekki til Cusco vegna vegatálma og verkfalla, þá var ekkert annað í stöðunni en að hanga nokkra daga í viðbót í Arequipa. Garðurinn var mjög sólríkur og ég ákvað því í fýlunni yfir því að þurfa að bíða svona, að taka bara sólbaðið af krafti!! Agatha Christie og hvítvín voru svo bara til að gera sólbaðið skemmtilegra!! Svo var líka gaman að fylgjast með Apríkósu í baði..

Apríkósa í baði

2009-07-07T22:22:00.002-04:00

Hundurinn sem húseigendur eiga (sem er hvítur í 5 mín eftir þvott og svo strax orðin grá og moldug) er hér í þvotti í garðinum. Þarna er yngsta dóttirin að sinna skylduverkinu sínu, þá þurfti hún að tölta niður í garð með ca 20 lítra af vatni í flöskum og hundasjampó og svo var bara baðtími, þar sem þessi annars óhlýðni og hressi hundur stóð grafkyrr og lét þvo sér hátt og lágt. Þessa stelpu höfum við grunaða um að þykjast ekki skilja okkur, hún er oft að passa "gistihúsið" og þegar okkur vantar eitthvað, undirbúum við okkur með orðabókinni, berum orðin vandlega fram, tölum hægt og skýrt, en allt kemur fyrir ekki, hún þykist ekkert skilja, hlustar samt í nokkrar mínútur og segir svo: "no! .... ehe.." og sækir aðra systur. Hún er samt voða greindarleg stúlka... nema þegar við tölum.. þá virkar hún barasta greindarskert. En kannski erum það bara við sem erum smá skert... eða spænskan okkar í það minnsta..

Svona var maður nú lúpulegur í þvottinum..

2009-07-07T22:18:00.002-04:00

..en svo þegar henni var sleppt og hún fékk að hrista sig, þá elti hún okkur uppi og gerði í því að reyna að gera alla jafn blauta og hún var sjálf. Ferlega skemmtilegur hundur hann Apríkósa frá Arequipa!!

Spennandi matur og fleira..

2009-07-01T00:38:00.002-04:00

Við fórum út að borða síðasta laugardag, á alveg frábæran veitingastað hér nálægt. Yfirleitt höfum við nú eldað sjálf hér í Arequipa, en fyrst við vorum á þjóðlegum og góðum stað, þá ákvað Gaui að prófa enn einu sinni að panta naggrís og í þetta sinn var hann heppinn. Hann fékk hann í heilu lagi, haus, klær og alles, eins og hann hafði lesið um í bókunum. Jummíjummí!! Eða jukkíjukkí... þarna er kvikindið og bragðið: "tasted like chicken". Sumir halda að þetta sé þjóðarrétturinn, en það er ekki svo, þetta er bara algengur réttur hjá fátækari hluta þjóðarinnar, því þetta er ódýrt kjöt og auðvelt í framleiðslu. Við hin fengum okkur alpacasteikur og súpu, æðislega gott.

Það er ansi mikill órói hér í Perú núna sem við verðum svo sem ekki mikið vör við nema af því við erum að fara að ferðast, mikið um verkföll og vegatálma. Við höfum farið fram og tilbaka í ákvörðunum um hvort við getum farið til Cusco (og þaðan til Machu Picchu) eða ekki. Maður fær alls staðar mismunandi svör og fáránlega erfitt að komast að einhverju traustu í þessum málum. Það veit bara enginn neitt. Svo nú er allavega planið að fara til Cusco á morgun (miðvikudag) og treysta á að við komumst alla leið án tafa eða vegatálma. Mótmælin og verkföllin eru friðsæl, svo það eru engar áhyggjur þar. Bara frekar erfitt ef rútuferðin, sem á að taka 11 tíma, lengist mikið, þá er þetta ekkert voða gaman. En við sjáum til. Látum vita og sendið góða strauma!

Santa Catalina klaustrið

2009-07-01T00:23:00.003-04:00

Ég fór um daginn að skoða þetta 500 ára klaustur sem er eitt það frægasta í Perú. Allir talað um að þetta sé "must see" og ég ákvað að skella mér. Ég þekki hins vegar mitt fólk og var ekkert að ýta á guttana eða Gauja að koma með, bæði erum við búin að skoða ansi margar byggingar í ferðinni og svo hefur nú bara ýmislegt í kaþólsku trúnni vakið spurningar hjá okkur. Við fáum mjög oft þá tilfinningu þegar við förum í stóru skrautlegu kirkjurnar þeirra að trúin hjá þeim snúist um svo mikla þjáningu og það vanti alla gleði. Boðskapurinn sé eiginlega að maður eigi að hafa samviskubit yfir að lifa lífinu. Í kirkjunum eru myndir og ikonar af Jesú, öllum blóðugum, þjáningarsvipur á honum, alls staðar svik, lygi og neikvæðar upplifanir á öllum málverkum. Mjög sjaldan eitthvað frá góðu stundunum í lífi Jesú. Og ég veit að hann átti margar góðar stundir. Mín skoðun er sú að maður eigi að geta leitað huggunar í trúnni, fundið gleði, traust, góðmennsku, hjálpsemi og mér finnst í raun alltaf besta reglan; að koma fram við aðra eins og þú vilt að aðrir komi fram við þig. Einfalt í raun og þarf ekki allan þennan skrautlega ramma utan um slíka lífsreglu. En kaþólska trúin er jú stór hluti menningar í Suður-Ameríku, svo við skoðum oft kirkjurnar. Þar sem hugmyndin um að ganga og skoða stórt klaustur, skála nunnanna, eldhúsið þeirra og fleira í þeim dúr (þetta er eiginelga lítið þorp sem nunnurnarnar bjuggu í, þorp í borginni innan þykkra veggja) var ekki alveg að vekja áhuga, og þar sem það var rándýrt að koma þar inn, þá fór ég bara ein í þetta sinn. Sem betur fer, þeim hefði hundleiðst... Fallegar byggingar samt! Mjög fallegar.

Santa Catalina klaustrið

2009-06-30T23:58:00.002-04:00

Í þessar skálar söfnuðu nunnurnar vatni upp úr uppsprettum þarna í kring, enda dagarnir yfirleitt heitir, sólríkir og það rignir eiginlega aldrei hérna. En þær höfðu mikinn gróður í kringum sig, ofsalega mikið af blómum og fallegum trjám og þau þurfa jú vatn, eins og nunnurnar svo sem...
Klaustrið var fallegt og arkitektúrinn svakalega fallegur. Það var "gaman" að koma þarna, en ég verð að viðurkenna að ég á voðalega erfitt með að skilja hvað er á bak við þessa löngun til að loka sig frá þjóðfélaginu, eiga ekki samskipti við það nema í gengum tvöfalda hlera og telja sig svo vera að gera heiminum gríðarlegt gagn, með því að vera að biðja fyrir honum frá kl. 5 á morgnanna. Nú má ekki misskilja mig, ég trúi á mátt bænarinnar og finnst mjög gott að vita að fólk er að biðja fyrir okkur öllum, en ég gat ekki annað en pælt í því, hvort þær hefðu ekki getað gert meira gagn utan veggja klaustursins, allavega með því að fara daglega út og gera eitthvað áþreifanlegt til að hjálpa fólki. Fátæktin var og er gríðarleg í Perú, og alltaf verk að vinna alls staðar. Af hverju ekki að fara út í nokkra klukkutíma á dag og taka til hendinni? Það voru bara fáar útvaldar sem fengu að gera það. Svo voru ógurlegar hetjusögur um abbadísir fortíðarinnar, sem létu hengja sig upp á kross, föstuðu dögum saman og völdu að láta líkamann þola alls konar þjáningar til að sýna styrk trúar sinnar. Ég er á móti öfgum, svo einfalt er það. Og þetta eru öfgar. Svo mér leið ekkert voða vel eftir að hafa verið þarna og gat engan vegin skilið fólk sem gekk um gangana í klaustrinu og tók upp á video hvert einasta skref! Hvenær vill maður skella þessu í tækið og horfa aftur á 3ja tíma ferð um klaustuveggi? I don´t know, en það er nú svo margt sem ég ekki skil... og sérstaklega ekki ýmis atriði í kaþólskri trú..

Pakkinn frá mömmu

2009-06-30T23:42:00.003-04:00

Það var nú ekkert smávegis mál að fá þennan pakka á leiðarenda. Eftir að fá skilaboð frá mömmu um að pakkinn hefði komið til Lima 12 júní og setið tíu daga í tollinum (tollfrjáls pakki),

þá fengum við stelpurnar á efri hæðinni til að hringja fyrir okkur í póstinn til að athuga hvernig á þessu stæði. þar fengum við að vita að við ættum bara að koma niðureftir, pakkinn væri hjá þeim og við auðvitað að springa af spenningi, enda vona á appolló-lakkrís OG andrés-blöðum í pakkanum!! Svo mætum við á staðinn, en hvergi fannst pakkinn, svo okkur var sagt að koma bara kl. 7 um kvöldið, þá kæmi póstburðafólkið í hús, og eitthvert þeirra væri örugglega með pakkann. Svo við fórum aftur heim, soldið svekkt, en héldum samt gleðinni, enda allt í lagi að bíða nokkra klukkutíma í viðbót. Svo leið dagurinn, og við mættum á slaginu 7 að sækja pakkann, en ekki fannst hann heldur í þetta sinn. Þá sagði manngreyið sem var voða hjálpsamur, að líklega væri pakkinn í næstu deild, sem var 20cm frá þessari deild, en lokuð. Við áttum að mæta kl. 8.30 í fyrramálið og þá yrði leitað að pakkanum fyrir okkur. Þá voru nú sumir gráti næst af vonbrigðum, ótrúlegt hvað svona sending að heiman hefur að segja fyrir mann, þegar margir mánuðir eru síðan maður var á heimaslóðum. En Gaui hélt góða skapinu, bauð sig fram í að fara snemma um morguninn að sækja pakkann og Arnór með, svo kl. 8.15 rölta þeir kátir af stað. Við hin sofum bara lengur, vöknum svo um 9-leytið, borðum morgunmat, vöskum upp, þvoum föt (ég segi þetta í fleirtölu, en í raun er þetta nú bara ég sem sé um þetta, guttarnir voru í tölvunni minnir mig... þeir sjá þó um uppvask eftir kvöldmat, alla daga) og þegar klukkan var orðin 11, var mér nú hætt að standa á sama. Þegar ég var á leiðinni að fara út á pósthús að athuga hvort ég fyndi þá, þá mættu þeir loksins!! Og tilkynntu þegar ég spurði hvernig þetta hefði getað tekið svona langan tíma "við lentum í röð!! Þriggja manna röð!!". Þeir voru um klukktíma að afgreiða eina manneskju, pælið í því! Skriffinskan er þvílík að fólk getur þurft að eyða heilum degi á pósthúsinu þegar það sækir pakka. Þeir eru voðalega hrifnir af pappírum hérna í Perú.

Förum á morgun frá Avenida Emmel

2009-06-30T23:29:00.003-04:00

Þarna erum við að njóta ísbúðarinnar í göngugötu Arequipa, hrikalega góður ís og svo selja þeir líka bjór fyrir þá sem vilja frekar svala þorstanum í sólinni, híhí. En nú heldur ferðalagið áfram, við förum frá Arequipa annað kvöld. Við erum búin að vera hér í 5 vikur, höfum farið í stuttar ferðir frá borginni, Colca Canyon, Misti og fleira, en það sem stendur líklega uppúr hjá okkur er samveran í íbúðinni sem við höfum haft á leigu. Þar er stórt eldhús, sem við höfum eytt mörgum stundum, hlæjandi og vinnandi og svo garðurinn sem er lítill, en alveg frábær. Þegar ég vakna á morgnanna er oft það fyrsta sem ég geri að draga gardínuna frá glugganum og svo leggjast aftur í rúmið, því garðurinn iðar af fuglalífi. Þeir koma af öllum stærðum og gerðum, rótandi í laufunum, rekandi aðra fugla í burtu, étandi maurana og annað smálegt sem þeir finna, og það er ferlega næs að vakna við svona líf. Sólin er mætt í garðinn um 9-leytið, er strax hlý og góð og er svo alveg til um 3-leytið. Ýmislegt brasað í þessum litla garði!

Við höfum æft mikið..

2009-06-30T23:26:00.002-04:00

..og allar æfingar fara fram í garðinum.

Höfum öll bætt okkur í því sem við vildum bæta okkur í. Arnór er t.d. farinn að geta staðið sjálfur á höndum og getur staðið í 40sek! Hann kemst sjálfur upp og finnst það frekar gaman, enda búinn að æfa það mikið. Næstum jafnmikið og upphífingarnar, sem eru orðnar 20!!!

..stundum soldið kalt..

2009-06-30T23:24:00.001-04:00

..inni í eldhúsi, en þá förum við bara út í garð með matinn okkar og sólin vermir okkur á skotstundu og ekki var lengur þörf á ponsjó!

Já..

2009-06-30T23:23:00.000-04:00

..við höfum haft það rosa gott í garðinum í Arequipa!

Colca Canyon ferðin

2009-06-25T19:32:00.002-04:00

Við vorum auðvitað ansi spennt að leggja í hann til Colca Canyon eftir reynsluna af guidunum í "fundum ekki fossinn og lindin lokuð"-ferðinni, en guidinn í þessari ferð var flottur! Fyndið að fara í svona skipulagða túristaferð öðru hvoru þegar maður er orðinn vanur að stýra sér svona alveg sjálfur. Stoppað á fullt af stöðum og öllum í rútunni skipað út að taka myndir, allir hlýða, og tölta svo upp í rútu aftur og setjast í sömu sæti, alla ferðina. Við stoppuðum t.d. á þessum markaði og keyptum hlýja alpaca peysu af mömmu þessa litla barns, sem var auðvitað með mömmu í vinnunni, lengst uppi á heiði. Eitthvað var litli guttinn óánægður, vældi og kvartaði, en það þýddi lítið, mamma þarf að vinna. Reglulega komu rútur fullar af túristum, þá var guttinn lagður niður og fékk litla athygli fyrr en rútan fór og túristarnir með.

Þjóðarréttur "utan-höfuðborgar-fólksins"

2009-06-25T19:27:00.002-04:00

Gaui var auðvitað sjálfum sér samkvæmur

og pantaði sér ævintýralegan mat. Hann hafði heyrt um "guinea pig", nokkurs konar naggrís (eins og við höfum sem gæludýr heima...) sem er aðalfæða sveitafólksins. Ekki endilega vegna þess að það er svo gott á bragðið, heldur er þetta svo ódýrt kjöt og auðvelt í ræktun, eignast alltaf fullt af ungum og það oft á ári. Hann var samt soldið svekktur með þetta, því jú, það bragðaðist svo sem ágætlega, en hann hafði heyrt að sums staðar væri það borið fram í heilu lagi, haus, klær og alles, og hann hafði hlakkað svo til þess! Stundum veit ég ekki frá hvaða plánetu hann er....

Clive englendingur

2009-06-25T19:18:00.002-04:00

Þarna er Clive, alger sprelligosi og ferlega skemmtilegur náungi sem var með okkur í ferðinni. Hann er á ferðalagi um Suður-Ameríku með frænda sínum sem er 18 ára, þeir ferðast um eins ódýrt og þeir geta, borða eins ódýrt og þeir geta (og eru því að borða á stöðum sem við viljum helst ekki borða á, ekki "bara" sóðalegt, heldur líka suddalega mikill suddamatur...) og þannig láta þeir peninginn endast lengur. Þeir hafa verið á ferðinni síðan í maí og fara heim til Englands í ágúst. Þeir voru ofsalega skemmtilegir ferðafélagar og Clive var alger barnakarl, alltaf að spjalla við Orra (þeir sátu saman í rútunni), kitla hann, leyfa honum að taka myndir á biluðu myndavélina sína og kalla hann "you cheaky monkey!!". Þarf ekki að taka það fram að Orri dýrkar hann, eins og Arnór og Viktor, því hann var stanslaust fyndinn og kátur, bauð Orra upp í dans á þessu skemmtikvöldi og þeir áttu sviðið, enda Orri ansi lítið feiminn við athygli.

Rifin upp í þjóðdans

2009-06-25T19:13:00.002-04:00

Sjáið þetta! Það er eins og ég sé að dansa við barn!! Karlmenn í Perú munu seint teljast hávaxnir, því jú, hann er fullvaxta þessi. Og ekki bætir það útlitið á "dansparinu" að ég er í fjórum peysum, því það var soddan skítakuldi á veitingastaðnum þarna, þeir hita aldrei upp húsin sín!! Þrátt fyrir fullt af heitu vatni í jörðinni og íííííísakulda á kvöldin, nóttunni og morgnanna. Nei, nei, þau klæða sig bara meira.

Ég heyrði strákana okkar vera að spjalla saman þarna um kvöldið, þeir voru að rifja upp með nostalgískum tón "munið þið heima... þá gat maður bara farið úr rúminu á nærbuxunum og var EKKERT kalt!!".

Vaknað snemma

2009-06-25T19:05:00.002-04:00

Við þurftum að vakna kl. 5.20 til að við myndum ná að sjá condor-fuglana. Þeir eru helst á flugi milli 7-9 á morgnanna og þar sem Chivay er í tveggja tíma fjarlægð frá Colca canyon, þá var það bara harkan sex. Guttarnir tóku því auðvitað vel, enda íslensk hörkutól, en mikið svakalega var kalt!! Og það er sko ekkert verið að splæsa í upphitun á hostelinu, svo hitastigið í herberginu í herberginu þarna á myndinni var um 5°. Huggulegt að vakna í svona.... hehe. Það gerði það reyndar aðeins auðveldara að fara á fætur, að við sváfum eiginlega í öllum fötunum. Svo fórum við í "morgunmat", þar sem boðið var upp á hvítt loftbrauð (eins og á flestum hostelum), marmelaði og te. Guttunum var svo kalt að þeir létu sig hafa það að drekka te, ég skellti smá sykri út í það og þetta var hinn besti drykkur. Sykur líka góður í háa loftinu, og Chivay í ca 3500m hæð (held ég, allavega eitthvað milli 3-4000m).

Allt í pöllum

2009-06-25T18:55:00.002-04:00

Það var voða skrítið að keyra um á þessu svæði, því þrátt fyrir þessa hörðu náttúru, þá er alls staðar á mögulegum og ómögulegum svæðum búið að skipta svæðinu í hluta og búið að búa til "tröppur" í brekkurnar, til að nýta svæðið til ræktunar. Þessir pallar eða tröppur eru hins vegar ekki hugmynd nútímans, heldur eru þeir alveg síðan fyrir Inka-tímabilið, sem sagt frá um 1200. Svakalega fallegt að horfa yfir þetta og með ólíkindum hvað þeir hafa farið hátt upp í fjallshlíðarnar til að gera þessa palla. Alger snilld líka hvernig þeir svo nýttu vatnið til að vökva gróðurinn, það voru byggðar rennur meðfram pöllunum og vatnið rann frá efsta palli, gegnum jarðveginn og niður í næsta pall, þannig að sem minnst fór til spillis. Alger snilld og ofboðslega spes að horfa yfir þetta villta, stórbrotna en skipulagða svæði.

Fátækleg híbýlí

2009-06-25T18:50:00.002-04:00

Eitt þorpið sem við stoppuðum í, mjög týpískt þorp á þessu svæði, lítil hús, fallegar hellulagðar götur, en svo í öllum litlum hliðarsundum allt út í ruslapokum, dýr í görðum (svín, kindur, lamadýr, ansar, hænur og beljur). Ef þið rýnið í myndina sjáið þið lögin í jarðveginum sem ég talaði um áðan, fyrir ofan þorpið. Þessir "pallar" í brekkunum voru ALLS STAÐAR.

Í gilinu

2009-06-25T18:39:00.002-04:00

Það var stórfurðulegt að sjá þessi þrjú hús þarna leeeengst niðri í gilinu. Engin leið að komast að þeim nema að ganga eftir stíg sem lá í brattri fjallshlíðinni. Við vorum mikið að spá hvort þetta væri bóndabær, en finnst þó líklegra að þetta sé göngumanna-skáli, enda gönguferðir vinsælar í gilinu og þá gist 2-3 nætur.

Colca Canyon

2009-06-25T18:19:00.004-04:00

Þarna sést soldið yfir gilið, það er gríðarlega djúpt og mikilfenglegt. Háir fjallgarðar allt í kring. Ekki gaman að detta þarna niður, en sumir túristarnir voru soldið í að klifra ansi nálægt brúninni til að reyna að ná góðum myndum af condorunum. Þeir búa þarna í gilinu, við sáum allt að 15 stykki, enda er þeim gefið vikulega. Einu sinni í viku er stórt dautt dýr sett í gilið til þeirra og þar sem þeir eru hræætur, eru þeir voða sáttir við þetta. Það eru þá t.d. dauðir asnar eða naut sem eru fæðan þeirra. Og kannski einn og einn fífldjarfur ferðamaður.... who knows?

Condor

2009-06-25T18:16:00.002-04:00

Það var algerlega frábært að fylgjast með þessum stóru fuglum svífa um loftið. Þeir voru heilmargir og komu oft 2-3 metra nálægt okkur þar sem við stóðum á útsýnispalli við gilið.

Fálkinn að sýna vængina

2009-06-25T18:08:00.002-04:00

Í einu stoppinu var maður með þennan stóra fálka. Maður mátti prófa að halda á fuglinum og það var ekki hægt að láta slíkt tækifæri fara framhjá sér. Pollrólegur, risastór og glæsilegur fugl, og greinilega vel passað upp á hann. Arnóri fannst rosalega gaman að prófa að halda á honum og fuglinn sat á hendinni hans og hoppaði svo upp á hausinn hans þegar eigandinn skellti þessum fína leðurhatti á Arnór. Svo stóð hann bara þar og horfi í kringum sig, meðan Arnór flissaði.

Viktor með fuglinn

2009-06-25T18:05:00.002-04:00

Það var víst ansi erfitt að standa uppréttur með fuglinn á hausnum og ekki gerði það auðveldara að Clive, enski vinur okkar sagði við Viktor að fálkinn væri að skoða eyrað hans ansi vandlega, liti út fyrir að hann ætlaði að narta í það... Auðvitað haugalygi, en þegar dýrið stendur á hausnum á manni, þá fer nú fiðringur um mann við svona tilkynningu.

Orri flottur

2009-06-25T18:03:00.000-04:00

Þetta er ekkert smá stór fugl!!

Varningur til sölu

2009-06-25T17:57:00.002-04:00

Allstaðar er hægt að kaupa sér skrautlegar vörur, en ansi mikið af því sem er í boði er það sama aftur og aftur og aftur. Samt er alltaf gaman að skoða, og hér er það Arnór sem er að athuga hvort eitthvað gott leynist í básnum. Hann fellur ansi vel inn í umhverfið í ponsjónum sínum, en við erum búin að kaupa okkur nokkra ponsjóa, enda fátt jafn hlýtt og gott á þessum köldu kvöldum og morgnum hér.

Smalar

2009-06-25T17:54:00.002-04:00

Alltaf öðru hvoru rekst maður á svona hópa, smali með dýrin sín á leið á eða frá beitilöndum. Oft eru það Lamadýr eða Alpaca, en stundum eru það beljur, kindur eða jafnvel asnar. Lamadýrin er nú flott, með þessar rauðu slaufur á eyrunum.

Á veitingastað..

2009-06-25T17:47:00.002-04:00

þar sem við stoppuðum eftir gilið og condorana, voru þessir hrikalega sætu tveggja mánaða Alpaca-ungar. Þeir eru þarna eins og heimalningar, fá pela og eru bara á rölti í portinu fyrir framan veitingastaðinn. Guttarnir voru náttúrulega gríðarlega hrifinir af þeim, prófuðu að gefa þeim lauf og þeir átu aðeins hjá þeim. Sá brúni var ofsalega blíður og rólegur og það mátti klappa og knúsa hann, en sá hvíti var öllu stífari. Hann var meiri mannafæla og virkaði töluvert lítið hrifinn af fólki. Þegar Orri beygði sig yfir hann, hélt höndinni á bakinu hans og hallaði sér fram til að sjá framan í hann, þá tók kvikindið sig til og spýtti góðri slummu framan í Orra. Guttinn fékk náttúrulega vægt sjokk, kom til mín með undirskálaaugu, allur í grænum lauf-slef-slettum og sagði hátt "þetta er EKKI fyndið!!" því allir í kring misstu gersamlega stjórn á sér. Alltaf svo fyndið þegar aðrir lenda í svona. Ég vildi koma þessu slefi sem fyrst af litla stráknum mínum, hélt niðri í mér hlátrinum og sagði, nei, nei, þetta er ekkert fyndið, og í æsingnum reyndi ég að komast inn á karlaklósettið, en var þá tekin föstum tökum af "alpaca-verðinum" sem stýrði mér, þó mjúklega, að kvennaklósettinu, með snöktandi grænflekkóttan Orra á eftir mér. Hann var nú fljótur að jafna sig og getur hlegið að þessu núna.

Eins og módel

2009-06-25T17:45:00.001-04:00

Alger krútt, og eftir spýtinguna á Orra, þá hélt fólk sig í þægilegri fjarlægð fyrir þessa Alpaca-unga.

Á hæsta punkti

2009-06-25T17:36:00.002-04:00

Hér erum við á hæsta punkti í ferðinni, 4910m og maður fann alveg fyrir því. Ég prófaði að gera nokkrar hnébeygjur og það tekur ekki margar endurtekningar að ná mæðinni upp. Ég stillti Gauja auðvitað við steininn sem á er skrifað "Volcan Misti, 5825m" og ef vel er skoðað þá sést glitta í toppinn á El Misti í beinni línu fyrir ofan hægra eyrað á Gauja. Hann gekk á fjallið í síðustu viku, fór í tveggja daga ferð, ásamt tvítugum frakka, perúmanni, austurískri kærustu hans og svo guidinn. Fyrst var tjaldað í 4600m hæð, nístandi kuldi, farið að sofa kl. 6 og allir vaktir kl. 1 um nóttina til að hefja gönguna á toppinn í myrkrinu. Kuldinn var svakalegur, allir með bankaræningjahúfu og ljós á enninu. Ýmist gengið í möl eða stórgrýti og ferðast áfram í hænufetum, því loftið er svo þunnt að minnstu átök kosta mikla mæði. Frakkinn sem hafði verið manna hressastur daginn áður gafst upp í 5100m hæð, leið illa, en restin af hópnum barðist áfram og komst á toppinn kl. 9.10 um morguninn. Alger stórsigur, og Gaui gríðarlega ánægður með árangurinn, enda þessi ferð á fjallið fallega, eitt það erfiðasta sem hann hefur gert!!

Á einum af hærri punktum leiðarinnar

2009-06-25T17:32:00.004-04:00

Hér erum við í ca 4500m hæð og þarna eru uppsprettur sem yfir liggur klaki stóran hluta úr árinu. Svakalega flott og auðvitað skylda að stoppa rútuna og "everybode now take pítjur". við stilltum okkur upp, minnum reynar dulítið á Álafoss-auglýsingu í Alpacapeysunum okkar...

Bakpokaliðinu..

2009-06-25T17:28:00.002-04:00

..detta oft skrítnir hlutir í hug. Þessi gaur er frá Englandi, tölti rólegur út úr rútunni með okkur hinum til að taka myndir af ísnum. Og maður má náttúrulega ekki líta af þessu liði, þá er það búið að missa stjórn á sér, hehe, þetta var nú reyndar soldið fyndið... Gauja fannst þetta minna hressilega á nokkra félaga sína, nema þeir hefðu líklega ekki haldið fyrir...

Orri hjá ísnum..

2009-06-25T17:27:00.000-04:00

..honum datt ekki í hug að rífa sig úr fötunum.

Condor

2009-06-25T17:13:00.002-04:00

Þessi hafði gaman að því að fljúga yfir ferðamannahópinn, kom ansi nálgt okkur stundum, hefur líklega þótt fyndið hvernig öll andlitin á fólkinu breyttust í myndavélar, bara við það að hann blakað þessum tveggja metra vængjum. Líka spurning hvort hann væri að athuga hvort einhver ferðamannanna liti veiklulega út, Condorar eru jú hræ-ætur.

Ég sá fyrir mér góða hugmynd að auglýsingu þarna á svæðinu, þar sem fólk lagði svo mikið á sig til að ná flottri mynd, var klifrandi fram yfir kantinn sem mátti ekki klifra yfir, enda ca 1200m niður í gilið fyrir neðan: auglýsingin væri þannig að ferðamaður væri svo upptekinn við að ná myndum af Condorunum, sem stríddu honum með því að fljúga alltaf lengra og lengra út og ferðamaðurinn færi lengra og lengra út á kantinn, þar til að á endanum myndi hrynja niður. Þá myndi heyrast svona "muhahahaha" í Condurunum, þeir steypa sér að líkinu og berjast aðeins um það (ekki sýnt samt neitt ógeð, börn verða líka að njóta auglýsingarinnar..), en svo væri aftur skot á ferðamannahópinn, sem sér annan Condor nálgast, þau ætla að fara að ná góðum myndum, en þá sjá þau að Condorinn er kominn með myndavél dauða mannsins! Og hann er að taka myndir af heimsku túristunum!! Svo kæmi texti "Kodak 390, svo einföld, að allir geta notað hana!".

Dagsferðin

2009-06-20T20:20:00.003-04:00

Við höfum heyrt að þorpið Jura rétt fyrir utan Arequipa sé svæði sem maður eigi endilega að heimsækja. Aðallega vegna heitra uppspretta sem eru þarna, sem gerð hafa verið böð í kringum og vatnið þykir hafa læknandi mátt, sem er jú ekki verra á þessum síðustu og verstu. Gaui líka soldið lúinn eftir klifrið á EL Misti dagana áður (5825m gott fólk! og meira um þann túr á morgun) og gott að hvíla lúin bein í heitri læknandi lind undir heiðbláum himni. Við ákváðum þess vegna að kaupa okkur einn túr til Jura, með sama fyrirtæki og sá um túrinn hans Gauja á El Misti. Svakalega hentugt að panta túrinn daginn eftir fjallaferðina, og skelltum inní litlum göngutúr upp að fallegum 10m fossi sem átti að vera rétt hjá Jura. Göngutúrinn væri jú léttur, 30-60 mínútur, fer eftir formi, hahahaha en voða fallegur foss. Og lindirnar, úlala. Við hlökkuðum því mikið til þegar við vorum tilbúin í morgun, sundföt, handklæði, hlý föt (því þó sólin sé mjög heit, þá er oft ansi kalt í skugga) og smávegis nesti, vatn og kókoskúlur, hjemmelavet, sin azucer. Við erum sótt, alveg á réttum tíma, förum í þennan fína, soldið gamla "van", engin belti, en við erum eiginlega hætt að kippa okkur upp við það, það er bara ekki vaninn hér. Maður sér ungabörn í fangi mæðra í framsæti og hin 6 börnin ofan á ömmu sinni í aftursætinu í bílum hér, þannig er það bara. En við spennt, fara út úr bænum og Gaui spes spenntur fyrir heitu lindunum, beinin ponkulítið lúin eftir Misti. Svo erum við kysst í bak og fyrir, það er lenskan hér, allir kysstir og klifrum inn í bíl. Bilstjóri og ung stelpa sem er guidinn okkar, voða vinaleg. Svo keyrum við af stað og eftir ca hálftíma er fyrsta stopp. Til að spyrja til vegar! Ok, kannski eitthvað búið að breyta hugsum við, alltaf jákvæð. Þau skoppa aftur uppí bíl, eða skopa og skoppa, unga daman er ca 30kg of þung, en hva.. þetta er bara hálftíma ganga, svo það ætti ekki að vera vandamál. Soldið kvefuð líka, hnerrandi og snýtandi sér reglulega, en ce la vie. Ok, við keyrum áfram, í korter, stoppum þá aftur. Til að spyrja til vegar. Tökum þá eina innfædda í bílinn, sem situr með okkur í 5 mín, bendir bílstjóranum hvert á að fara og yfirgefur okkur svo. Þá kom örlítil löngun í að biðja nú blessaða konuna um að fara ekki, hún var eitthvað svo örugg í þessu, en við kunnum nú ekki við það. Svo keyrum við áfram, stoppum, og spyrjum til vegar, snúum við, keyrum lengi tilbaka og þegar stoppað er, þá loks er komið að því. Gangan upp að fossi að hefjast. Jei!! Voða gaman, löbbum frá Jura, bænum með heitu lindirnar, út í eyðimörkina. Svo bara löbbum við og löbbum, svakalega hrjóstrugt en sjarmerandi umhverfi, mjög ólíkt því sem við sjáum á Íslandi og mikil upplifum. Eitthvað kvartaði nú Orri í byrjun, heitt og þurrt, hann í sandölum og alltaf öðruhvoru kaktus-þyrnar að stinga sér í tærnar á honum. Svo þegar við erum búin að ganga um einn og hálfan tíma, komum við að svæði þar sem bændur eru að rækta, vökva vel og ótrúlega gaman að sjá svona græn svæði eftir allan sandinn, kaktusana og rykið. Eitthvað var nú fossinn lengi að sýna sig og í fyrstu vatnspásunni segir stelpan okkur að þapð séu í raun 3 ár síðan hún var hér síðast og búið að breyta leiðinni. Ok. Svo töltum við áfram, lengi lengi lengi og komum loks að gili. Þar á fossinn að vera! Frábært, soldið lengri göngutúr en við höfðum reiknað með, en spennó að sjá fossinn. Svo klifrum við áfram, gengum trjágöng, vöðum drullu, göngum meðfram steinveggjum, allt voða ævintýri, komin inn í gilið, og þá segir Janet; við komumst ekki lengra! Fossinn sem sagt ennþá langt í burtu, en hei, við erum komin í gilið! Don´t get me wrong, gilið var rosalega fallegt!!! En við vildum sjá fossinn! Við klifruðum aðeins lengra, lékum okkur að vaða í ánni og nutum þess virkilega að vera svona úti í náttúrunni, en það verður að viðurkennast að við vorum soldið svekkt að sjá ekki fossinn. Þessi hálftíma ganga var á þessum punkti orðin tveir og hálfur tími, en við kát samt, þrátt fyrir fossaleysi, enda heitu lindirnar sem biðu okkar! Við töltum tilbaka, hittum aftur tannlausu vingjarnlegu bóndakonuna, sem benti okkur á veg, sem væri miklu auðveldari að ganga. Tæki bara tíu mínútur að komast til Jura. Ok, við töltum hann, lítið eftir af vatni, við búin að gefa "guidinum" soldið vatn, því hún var ekki alveg viðbúin svona langri göngu, greyið. Tíu mínúturnar reyndust vera Suður-Amerískar, því þetta voru um tveir tímar. Í EYÐIMÖRK. Þetta var ævintýri líka, sólin bakaði okkur, við erum öll eins og karfar núna, en reynslunni ríkari. Og þetta var gaman! Bara ólíkt því sem við höfðum pantað. Meira að segja mjög ólíkt. Jæja, ef þú ert enn að lesa, þá er ég mjög þakklát þér fyrir þolinmæðina! Eftir tæplega 5 tíma göngu komum við í Jura, ÞVÍLÍKT tilbúin fyrir heita pottinn, guidinn búin að hringja á bílstjórann úr tíkallasíma, því gemsinn hennar var batteríslaus (ég sem hélt að guide ætti vera svona "semi-skáti" ávallt viðbúinn!). Bílstórinn kom og sótti okkur og þá var stefnan tekin á böðin. Fyrst þurftum við samt að snúa við tvisvar, því hann fann þau ekki. Þegar við loks komum um fjögur, þá var tilkynnt, neeeeeeiiiiiiii, þau loka kl. 3! Vá hvað við vorum svekkt!!!! Og jákvæðnin sem einkennir familíuna á ögurstundum sýndi sig í geðveiku hláturskasti hjá Arnóri og Viktori, Orri fór að gráta og ég og Gaui urðum eins og móðgaðar konur í saumaklúbb, munnurinn varð að striki og við strunsuðum í helv.. "vaninn". Arnór hélt áfram að hlæja alla leiðina heim segjandi "ég hef aldrei, aldrei, aldrei hitt jafnmikla jólasveina!" og við Gaui spjölluðum í hálfum hljóðum um að við vonuðum bara að túrinn til Colca Canyon verði ekki eins "Ja, ja, we just can´t find the Canyon.. it´s supposed to be really big...." og þá bætti Orri við með ekka "við bara pössum að ÞAU TVÖ verði ekki með okkur!!". Sjáum til.

Ræktuð svæði..

2009-06-20T20:17:00.001-04:00

..in the middle of nowhere.

Vatn þýðir gróður!

2009-06-20T20:12:00.002-04:00

Hér og þar í þessu þurra landi þar sem ryk rauk upp í kringum okkur í hverju skrefi, þá komu svona svæði þar sem allt var grænt og fallegt. Þetta var í kringum litlar lækjarsprænur sem skoppuðu rólega niður hlíðina, svo pínulitlar en samt svona voldugar að geta hjálpað öllum þessum gróðri að vaxa. Ótrúlega fyndið að vera að labba í ryki og sandi, og vera svo allt í einu kominn í gróður og moldardrullu, allt á sömu mínútunni. Þarna er klukkutímagangan orðin ca tveir og hálfur tími og við farin að spara vatnið... you never know.

Ýmislegt fallegt í eyðimörkinni þurru..

2009-06-20T20:08:00.002-04:00

..eins og þessi litli kaktus sem ákvað að blómstra, þó allir hinir kaktusarnir segja að þetta sé ekki rétti tíminn. Alltaf er einhver sem brýtur reglurnar og gerir eitthvað allt öðruvísi en hinir, og það er það sem gerir lífið svo skemmtilegt!

Þarna er þetta fína hús

2009-06-20T20:00:00.003-04:00

Við vorum á gangi þarna í eyðimörkinni og rekumst bara á þetta hús, alveg upp úr þurru. Við heilsuðum fólkinu "Buenos dias!!" eins og heimsmennirnir sem við erum, bóndakonan tannlausa en vinalega benti eitthvað til vinstri um leið og hún kallaði "senora!!" en við eltum guidinn okkar, sem var að bögglast eitthvað með gult plastband sem var búið að strengja yfir veginn. Þegar köllin fóru að hækka í vinalegu, tannlausu, bóndakonunni þá fórum við hlusta á hana og þetta reyndist sem sagt vera leiðin að gilinu sem hún var að benda á. Furðulegt með svona leiðsögumenn og völdin sem þeir hafa, maður mætir á staðinn, er sagt "this will be your guide!" og þar með er hlutverkum úthlutað! Þó svo það komi upp aftur og aftur og aftur og aftur atriði sem sýna að guidinn þekkir ekki svæðið frekar en þú, þá trúir maður alltaf á hann, aþþí þöj ððrögðu "this is your guide!!".

Þa´þurrtadna!!

2009-06-20T19:57:00.000-04:00

Margt fallegt

2009-06-20T19:52:00.002-04:00

Hér er Orri kominn með bolinn á hausinn, því pabbi las í bók að það er algert aðalatriði í "survival" að skýla höfðinu í hita. Það er reyndar líka aðalatriði í "survival" að ferðast bara á nóttunni í eyðimörkinni, aldrei opna munninn, því þá gufar vökvinn frekar upp og éta hverja einustu pöddu sem verður á vegi þínum því hún getur haldið í þér lífinu!! Við fylgdum ekki alveg öllum reglunum, enda bara hálfur dagur og við með vatn og kókoskúlur í nesti!

Hvílum lúin bein..

2009-06-20T19:49:00.002-04:00

..eftir þessa rúmlega 4ra tíma göngu í eyðimörkinni, en vorum spennt þar sem við vorum á leiðina í heitu fínu lindirnar. Töldum við. Þær reyndust jú lokaðar, klukkan fjögur á laugardegi.

Inni í gilinu...

2009-06-20T19:38:00.002-04:00

...en það var sem sagt það næsta sem við komumst að fossinum sem við höfðum upplýsingar um að væri 10m hár og svakalega flottur.. Fín ferð allt í allt, en dulítið mikið öðruvísi en við borguðum fyrir, hehe.

Fjölskylduæfingar í Arequipa :)

2009-06-17T19:45:00.000-04:00

Ein af uppáhaldsmyndunum mínum

2009-06-16T10:31:00.003-04:00

Tókum þessa í Bólivíu á leiðinni til Uyuni. Hristumst í rútu í 5 klukkutíma með innfæddum, sem tuggðu kókalauf í gríð og erg og reyndu að hafa stjórn á fallegu börnunum sínum og jafnvel húsdýrunum sem voru í fanginu. Rútan bilaði tvisvar á leiðinni og þá notuð allir tækifærið til að fara út að pissa og svo kasta kommentum á bílstjórann sem skreið undir rútuna til að redda málunum.

Þessi á myndinni varð forvitinn um ipodinn hans Viktors og fékk að hlusta á Metallica. Var rosa hrifinn!

Torgið í Arequipa að kvöldlagi

2009-06-14T23:21:00.002-04:00

Það dimmir hérna milli hálfsex og sex á kvöldin og þá er torgið lýst upp. Það er ofsalega mikið líf í kringum torgið, fólk notar það til að hittast, spjalla, sýna sig og sjá aðra. Þarna vinstra megin er hliðið að kirkunni, þar sem fólk hefur safnast saman og hengt upp miða og spjöld til að sýna samstöðu með frumbyggjunum í skóginum sem eru að mótmæla yfirgangi stjórnvaldanna. Oft sér maður fullt af fólki koma út úr kirkjunni eftir messu. Virðist alltaf vel mætt, jafnvel þó það sé ekki jarðaför eða ferming....

Fyrsta bréfið komið!!

2009-06-14T23:19:00.001-04:00

Arnór dansaði af gleði þegar hann fékk bréfið frá Alla

vini sínum síðasta föstudag!!!

Strípur

2009-06-14T22:53:00.002-04:00

Við Viktor ákváðum um daginn að prófa að setja í okkur strípur. Ég hef prófað nokkrar stofur hér og þar í Suður-Ameríku en aldrei verið ánægð með útkomuna (engar stofur jafn góðar og Pílus í Mosó!), svo nú ákváðum við bara að gera þetta sjálf. Við fundum strípu-pakka í súpermarkaðinum á sex-hundruð kall, eitthvað voða fínt Latino-merki "si, si, si, myu bien!!" sagði litla konan í búðinni. Ég hef aldrei gert þetta áður, svo ég þurfti að draga djúpt andann þegar ég sá að leiðbeiningarnar allar voru á spænsku og herbresku. Settist út í garð, með orðabókina að vopni og reyndi að feta mig gegnum þetta svakalega skjal. Eftir 30 mín var ég orðin nægilega leið á þessu, til að verða kærulaus, kallaði á fórnarlambið og vatt mér bara í verkið. Viktor er hugrakkur drengur og treystir mömmu sinni vel, svo hann var ekki að hika við þetta. Og útkoman var bara flott! Þegar ég var búin að setja í hann, þá setti ég í sjálfa mig. Það er ótrúlega frelsandi þegar maður er að gera eitthvað svona, að hugsa bara um það, að ég þekki ekki neinn hérna! Þannig að ef þetta mistekst, þá lendi ég ekki í því að hitta fólk sem vissi hvernig ég var áður, úti á götu. Því ég hitti aldrei neinn sem ég þekki úti á götu. Hef ekki gert það síðustu 10 mánuði!

Svo þegar ég var að segja Höbbu frá strípunum, þá spurði hún "hvernig er þær á litinn??", nokkuð sem mér hefði aldrei dottið í hug, að fá sér einhvern lit!! Strípur í mínum huga eru bara "high-lights" eins og mamma segir. Þar kom í ljós hvor okkar er meiri ævintýramanneskja þegar kemur að hárinu, hehe.

Strípurnar hjá Viktori

2009-06-14T22:48:00.002-04:00

Er þetta ekki bara helv.. fínt?? Við erum allavega perustolt af því að hafa fattað þetta!

Hér sést aðeins í strípurnar mínar..

2009-06-14T22:36:00.001-04:00

...þar sem ég var snúin niður í óþægilegasta sófa í heimi til fallegasta og skemmtilegasta manns í heimi!

Byggingar við torgið

2009-06-14T22:30:00.002-04:00

Á kaffihúsi við torgið

2009-06-14T22:24:00.002-04:00

Þarna erum við að fagna 3ja vikna Spartan-kúrnum og að við vorum svona dugleg. Við Gaui með bjór og strákarnir með súkkulaði mjólkurhristing (maður segir jú ekki "milk-shake" Dídí mín!). Torgið fyrir aftan okkur þykir það fallegasta í Perú, bæði mikið af trjám á því og svo er það með hverja gullfallegu bygginguna allt í kringum sig. Sjáið t.d. eina þeirra á ,myndinni fyrir ofan. Þegar ég tók myndina var jarðskjálfti nýbúinn að ríða yfir, held hann hafi verið 4.9 á Richter, við fundum vel fyrir honum, en það er svo fyndið, maður er svo seinn að fatta. Við héldum bara að einstaklega þungur vörubíll væri að keyra framhjá, svo við héldum bara aðeins betur í bjórinn. Allavega þar til starfsfólk kaffihússins kom hlaupandi út á veröndina...

Hann Apríkósa

2009-06-14T22:19:00.002-04:00

Hér er hann Apríkósa, góður vinur okkar. Hann býr á næstu hæð fyrir ofan og kemur oft í heimsókn til okkar. Hann er einhvers konar púðluhundategund, en soldið stærri en púðluhundarnir heima sem ég hef séð. Hann er ótrúlega skapgóður, geltir aldrei, en á það til að væla við hurðina okkar þegar við erum sein að opna fyrir honum. Hann er ferlega skemmtilegur og veit ekkert skemmtilegra en þegar við förum að djöflast úti í garði. Ef við erum að stökkva í armbeygjur eða eitthvað slíkt, þá tekur hann undir sig stökk og þeysist um garðinn eins og snarvitlaus maður/hundur og kemur svo tilbaka til að tjékka á hvort maður ætli að taka aðra armbeygju, því þá tekur hann sko annan sprett!!

Svona fær maður bita!

2009-06-14T22:15:00.002-04:00

Hann Apríkósa er snillingur í að ganga á afturfótunum, þegar hann sér möguleika á smá snarli. Hér er hann í bláa og rauða settinu sínu, svo á hann líka græna prjónapeysu. Hann er alltaf klæddur í hundaföt (það virðist mikil tíska hér í Perú), nema þegar hann fær þvott úti í garði, þá verður hann skjannahvítur og ógurlega montinn, kemur hlaupandi inn í eldhúsið til okkar og hristir sig rækilega!

Eldhúsið

2009-06-14T22:08:00.003-04:00

Hér erum við ansi mikinn part úr deginum, ýmist við skólavinnu, tölvuvinnu, að elda, borða, spjalla og teikna. Þetta er stórt eldhús, með stóru borði í miðjunni sem eiginlega fyllir upp í allt eldhúsið. Þaðan sem ég tek myndina er garðhurðin (ég sný sem sagt baki í garðhurðina), en við höfum aðgang að litlum garði þar sem við getum setið í sólinni, æft og svo er tvöfaldur vaskur þar sem ég þvæ fötin okkar. Gaui snýr baki í hurðina sem leiðir mann út í gang/stofu og hefur aðra höndina á stóra, trausta og gamla ísskápnum sem við erum með. Nú ætlar Orri að skella sér í appelsínugula ponsjóinn sem ég keypti á markaði hér og prúttaði niður í ekki neitt, og sýna okkur íbúðina.

Í herbergi Arnórs

2009-06-14T22:04:00.001-04:00

Hér er Orri inni í herberginu sem Arnór og Viktor skiptast á að hafa. Við erum hér í 38 daga, og þeir vilja báðir hafa einkaherbergi. Þeir ákváðu því að skiptast á, hvor hefði herbergið í tíu daga fyrst, og svo níu daga í annarri umferð. Þegar myndin er tekin er Kiss-aðdáandinn Arnór sem sagt herbergis-eigandinn.

Sést inn í eldhúsið

2009-06-14T22:02:00.001-04:00

Hér er Orri fyrir framan eldhúsið, stendur á ganginum og þá eru dyrnar í herbergin á hans vinstri hönd (eða eiginlega snýr hann bringunni að herbergjunum. Ég stend í stofunni og tek myndina.

Stofan

2009-06-14T21:58:00.003-04:00

Þarna er stofan í þessari skrítnu íbúð sem við búum í hér í Arequipa. Inngangurinn er hjá sófanum, þessum rauða flauels-sófa, sem er tvímælalaust óþægilegasti sófi í heimi. Maður situr á spýtunum og gormunum og það er eiginlega ómögulegt að finna góða stellingu, svo við endum oft í því að draga dýnu úr rúmunum fram til að liggja á þegar við horfum á kassann. En stofan er stór, og ég man þegar við komum hingað fyrst, þá hélt ég að stofan væri lobby í afgreiðslu gistihússins, þetta er eitthvað svo skrítin stofa. Svo höfum við nú bara vanist þessu og líður voða vel hérna.

Gangurinn

2009-06-14T21:56:00.002-04:00

Hér er litli ponsjó-kallinn á ganginum, þar sem inngangur í öll herbergin er. Þetta er stórt gólfpláss, þar sem Orri hefur sett upp marga fótboltaleiki. Svo er heimskortið að sjálfsögðu á sínum stað!

Herbergi Orra og eins af stærri strákunum

2009-06-14T21:49:00.002-04:00

Orri er búinn að skreyta vegginn fyrir ofan rúmið sitt voða flott. Hann er heilmikill Kiss-aðdáandi, eins og Arnór, svo það er mikið teiknað af Kiss-myndum. Hann hefur líka ofsalega gaman að því að lita myndir sem eldri bræðurnir eru svo góðir að teikna fyrir hann, og svo er þetta auðvitað allt komið upp á vegg, til að gera fínt.

Ponsjó

2009-06-14T21:42:00.002-04:00

Eins og það er heitt og gott á daginn hérna, þá verður bara skítkalt hérna á kvöldin, og þá sérstaklega inni í íbúðinni okkar, því hún er jú ekki upphituð. Þá er gott að grípa í ponsjóinn sinn, þeir eru alger snilld! Gerðir úr Alpaca ull, mjúkir og hlýjir og við erum búin að kaupa okkur nokkra til að hafa á svölum sumarkvöldum heima á pallinum. Ég veit ekki með hárið á mér, það er bara slétt þarna, svo annað hvort hefur Gaui verið einstaklega erfiður þennan dag, eða þá að ég hef eins og venjulega átt í vandræðum með spænskuna og keypt eitthvað sjampó sem sléttir hárið í einum hárþvotti! Segjum seinni kostinn líklegri.... það er svona diplómatískt korrekt..

Kókoskúlur

2009-06-14T21:37:00.002-04:00

Á meðan á 3ja vikna Spartanfæðinu stóð, þá var jú sykur og hveiti út úr myndinni. Eitthvað þarf maður nú að hafa sem nasl eftir mat o gþegar maður er "lækker-sulten", svo ég prófaði mig áfram í kókoskúlum. Hitti á þessa líka fínu blöndu úr haframjöli, hreinu smjöri, hunangi, kókosi, möndlum og hreinu kakói. Ferlega gott og hollt nammi!

Handþvottur

2009-06-14T21:17:00.002-04:00

Við höfum ekki haft þann lúxus að hafa þvottavél síðan í mars, þegar við vorum í Buenos Aires. Ég er sjálfskipuð þvottakona fjölskyldunnar (veit ekki alveg hvernig ég fékk þann titil, en hann er minn). Hér í Arequipa-íbúðinni er ekkert heitt vatn, og við hitum alltaf upp allt þvottavatn á einni af þessum tveimur gashellum sem við höfum í eldhúsinu. Svo þvæ ég og þvæ, hverja einustu spjör af okkur, viskustykkin okkar tvo, handklæði og meira að segja sængurföt og einu sinni gardínu. Þegar við komum var gardínan í einu strákaherberginu þannig að ef maður renndi henni fyrir gluggann, þá stóð maður í ryk-skýi á eftir. Það þarf mikið til að ég hreinlega nenni að taka gardínu niður, það veit hún tengdó, sem hjálpaði mér með nýjar gardínur þegar við fluttum inn í íbúðina í Mosó, hún vildi setja þær upp til að athuga síddina, sem var svona líka fín hjá henni og svo þurfti hún eiginlega að glíma mig niður til að fá leyfi til að taka þær AFTUR niður, því það þurfti að þvo þær og strauja!! Ég sá engan tilgang í þessu, en tengdó er þrjóskari en ég í svona málum, svo hún vann. Og nú getur hún líklega gert sér í hugarlund hversu SVAKAlega þær hafa verið skítugar, fyrst ég tók þær sjálfviljug niður og HANDÞVOÐI þær. Ipodinn minn er life-saver á þessum þvottastundum og með músik í eyrunum og sólina sem skín alla daga og þurrkar þvottinn á no time, þá er ég bara happy camper! Og ég á aldrei eftir að kvarta heima á Íslandi þegar ég þarf að handþvo eina og eina peysu! Það er sko piece of cake!! Með krana sem úr kemur heitt vatn og þvottavél til að þvo langstærsta hlutann af þvottinum! Lúxus.

Órói í Perú

2009-06-07T23:42:00.003-04:00

Nú er ástandið í landinu ekki nógu gott. Það hafa verið mikil mótmæli síðustu vikur í Amazon-skóginum, þar sem "natives" eru að mótmæla yfirtöku stjórnvalda á landsvæði sem þeir telja sitt. Svæðið er mjög ríkt af olíu og því hafa stjórnvöld ákveðið að taka svæðið af þeim, svæði sem þeir og þeirra forfeður hafa búið á mjög lengi. Síðasta föstudag sauð uppúr fyrir alvöru, herinn/lögreglan mætti á svæðið til að taka niður "road-blocks" sem frumbyggjarnir höfðu sett upp og í raun braust út stríð. Frumbyggjarnir tóku á fjórða tug gísla úr hópi lögreglumannanna og herinn skaut á þá úr þyrlu (á móti boga og örvum frumbyggjanna. Mjög margir létust. Yfir helgina var svo ráðist í að frelsa gíslana og enn fleiri létust. Þetta er að gerast langt frá Arequipa, en þegar við vorum að labba um miðbæinn í dag sáum við heilmargt fólk sem var hengja upp blöð hjá stærstu kirkjunni í bænum, þar sem á voru ritaðar beiðnir til stjórnvalda og hersins, um að hætta að myrða bræður þeirra, "eitt Perú" og ákallanir um frið í landinu. Við verðum lítið sem ekkert vör við þetta á annan hátt en þetta og svo það sem við getum lesið í fjölmiðlum. Engar áhyggjur af okkur, þetta er langt í burtu. En þetta er sorglegt.

Þarna er Misti

2009-06-07T23:39:00.003-04:00

Eldfjallið stóra. Eitt af þremur eldfjöllum sem vaka yfir Arequipa, gullfallegt. Misti er 5800m hátt og við sjáum það alltaf um leið og við komum út um dyrnar okkar. Þarna sést líka í brúnna yfir Chilli-ánna, sem rennur í gegnum Arequipa, ansi vinsæl river-rafting á. Við töltum yfir þessa brú annan hvern dag, á leið í súpermarkaðinn.

Skóli og vinna

2009-06-07T23:23:00.002-04:00

Á virkum dögum höfum við fína rútínu með smá skólavinnu og vinnu í tölvunni, því við erum auðvitað alltaf að stússast í ketilbjöllufyrirtækinu okkar, sem er að blómstra í höndum frábærra þjálfara sem við höfum þar, Jón Viðar, Yrja og Arna!! Svo erum við náttúrulega að fá Maxwell til landsins í september og það er heilmikil og skemmtileg vinna í kringum það. Gaman að segja líka frá því að það er orðið uppselt á bæði námskeiðin sem við höldum og við erum að bæta við námskeiðum úti á landi! Og auðvitað ketilbjöllurnar sem við vorum að kaupa og er verið að gera fyrir okkur. Við eigum von á þeim í september líka. Svo það er sko nóg að gera, svo það er bara gaman. Strákarnir hafa aðeins verið að taka próf sem við höfum fengið send frá kennurunum þeirra í Varmárskóla. Þeim hefur gengið svaka vel í prófunum, þetta er frá 8.5 til 10 sem þeir eru að fá, eeeeeen eitt próf eftir. Og það er danska hjá Viktori. Mjög spennó!! Í fyrsta lagi vegna þess að hann var nú reiprennandi á dönsku þegar hann var tveggja ára, búsettur í Danmörku og hjá Suzanne, yndislegu dagmömmunni hans meðan við bjuggum í Odense. Í öðru lagi vegna þess að danska er jú síííívinsælt fag í skóla og Viktor hefur alveg heyrt af aðdáun bekkjarbræðra á málinu. Og í þriðja lagi vegna þess að ég hef lítið gert í því að kenna honum dönsku í vetur, því ef hann kann dönsku, þá höfum við Gaui ekkert tungumál til að tala saman á, þegar þeir eiga ekki að skilja hvað verið er að ræða um!!! En, ég veit, það er ekki góð ástæða (segir fólk mér..) svo nú erum við farin að babla saman "halvtreds, tres, halvfjerds, firs..o.s.frv.). Prófið verður í vikunni, ég spái stjarnfræðilegri einkunn!! Det skal nok blive sjovt!! Ég man alltaf hvernig ég tók svona auganrúll, þegar ég var að læra fyrir próf, ca 14 ára og María frænka, sem bjó jú í Danmörku kom, kíkti yfir öxlina hjá mér og stundi "jiiiii, studerer du dansk, hvor sjovt!! Nu skal vi snakke sammen, jajaja..!" með þessum svakalega hreim. Nú svo rættist nú úr þessari kunnáttu hjá mér og við Gaui fórum jú til DK að læra, bjuggum þar í 6 ár og erum fluent í dönsku. Og nú erum við að endurtaka leikinn við guttann okkar! Kvikindisskapur sem maður ræður bara ekki við. Það er svo gaman að tale dansk!!

Í fótbolta

2009-06-07T23:02:00.002-04:00

Þetta er ekki allt skóla- og ketilbjölluvinna! Við reynum að fara eitthvað út á hverju degi, þó það sé oft ansi freistandi að vera bara inni í stóru íbúðinni og litla hlýja garðinum sem við höfum hér. Við erum búin að ferðast mikið síðustu vikur og það er frábært að fá svona tíma til að slaka bara á, æfa mikið (jú það fer víst saman!) og bara vera saman í ró og næði. Hér á myndinni eru Gaui og strákarnir að leika sér í garði hér nálægt og Orri er einmitt nýbúinn að verja glæsiskot!!

Við höfum prófað að fara á tvær fótboltaæfingar hér í bænum. Ein var í klúbbi sem reyndist vera "country club", voða fínt umhverfi, fáir krakkar að æfa og það fyndna var að þjálfarinn var lítið að "ýta" á þessi börn. Ef þau hlupu eitthvað fyrir alvöru í nokkrar sekúndur, þá sagði hann þeim að þau mættu alveg taka sér pásu og setjast á kantinni meðan þau hvíldu sig. Common!! Krakkarnir voru meira eða minna of þung og höfðu sko þörf fyrir miklu meiri hreyfingu en þetta! Held að íslenskir fótboltaþjálfarar hefðu fengið hláturskast yfir þessu. Orra og Arnóri fannst þetta leiðinlegasta æfing sem þeir hafa farið á.

Hinn staðurinn sem við kíktum á er nokkra kílómetra í burtu, sem er ekkert mál, taxar mjög ódýrir. Þegar við komum á völlinn var það fyrsta sem við sáum kind á vellinum, að éta. Alveg hinum megin voru guttar að æfa, við töltum yfir og það kom í ljós eftir smá spjall að þetta voru 12-14 ára guttar, þetta var ekki beint félag, heldur svona "institution". Veit ekki alveg hvað það þýðir, en Orra og Arnóri var boðið að taka þátt. Þeir skelltu sér í leikinn og höfðu gaman að, Orri skoppaði soldið um þarna, helmingi minni en flestir, en stóð sig voða vel, hehe. Eftir æfinguna var okkur boðið að æfa með "institutioninni", sem hljómaði ekkert illa, en við þurftum þá að koma með ljósrit af passanum þeirra, tvær passamyndir af hvorum og næsta æfing var kl. 6 í fyrramálið! Ok. Við erum fótboltaáhugafólk og áhugafólk um hreyfingu... en að að vakna kl. 5 fyrir það! Hér! Í Perú! Og taka leigubíl í myrkrinu! Sorry. No thanks. Svo næsta skref var að panta bara pláss á fótboltanámskeiði í sumar í Aftureldingu.. og Orri og Arnór ganga um á bleiku skýi, þeir hlakka svo til að fara á æfingu þar sem þeir skilja ALLT sem er sagt, hehe. Þeir eru hörkuduglegir að æfa hér í garðinum með okkur, og nýjustu fréttir eru þær að Arnór bætti upphífingametið sitt í dag. Guttinn er kominn í 10 dead-hang upphífingar (það þýðir að hann hangir í hringjunum okkar og hífir sig upp, fer rólega niður, réttir alveg úr handleggjum, án þess að koma við jörð, og hífir sig upp aftur. Tíu sinnum!!). Þegar við vorum í Chile var metið hans 3!!! Engin smá bæting hjá guttanum.

Ávaxtakallinn

2009-06-07T22:44:00.002-04:00

Þarna er Gaui á þriðja degi í ávaxtahreinsuninni. Við hin tókum bara einn ávaxtadag og þótti nógu erfitt, hann hins vegar er harðari af sér og ákvað að taka fimm daga, eins og Spartan bókin segir til um. Maður má velja 1-5 daga og eins og ég hef sagt áður, þarna kemur líklega í ljós hver er mesta hörkutólið í familíunni.. Á myndinni er hann búinn að slátra hálfu papaya og fór létt með. Takið eftir fína ponsjónum! Þeir eru frábærir, ekkert smá hlýir, og það veitir ekki af því hér í kuldanum á kvöldin. Heitt á daginn og kalt á nóttunni. Eðal-blanda og við fáum sól á daginn og svo sofum við hrikalega vel hérna! Annar plús er að mýflugur þrífast illa í þessari hæð, svo það er lítið um bit, eiginlega bara ég sem fæ eitt og eitt.

Er þetta Esjan..?

2009-06-07T22:42:00.002-04:00

Nei, þetta er fjall við bæinn Nazca. Ég varð að taka mynd, því þegar þessu brá fyrir, þá fannst mér ég allt í einu vera stödd í miðbæ Reykjavíkur þegar maður sér glitta í Esjuna milli húsanna!

Bestu rúturnar í Perú

2009-06-07T22:35:00.002-04:00

Þarna er rútan sem við komum með til Arequipa. Það eru alls konar "rútu-stig" sem maður getur valið og verðið eftir því, alveg frá því að vera gamlir amerískir skólabílar, sem teljast of hrumir til að vera skólabílar lengur (getið ímyndað ykkur ástandið á þeim, því ég verð að segja að skólabílarnir hafa nú ekki verið allra nýjustu módel... allavega ekki í Mosó!!) og upp í að vera þessar tveggja hæða rútur, öruggar, mjúk og stór sæti, tvö klósett, matur innifalinn og teppi og koddar yfir nóttina. Það er frekar ódýrt að ferðast með rútu hér, jafnvel þessum bestu, svo við höfum mikið notað þennan ferðamáta. Orðin vel sjóuð í rútuferðum :) Það eru sko engir smábílar hér á ferð!

2009-06-07T20:52:00.002-04:00

....það er búið að vera svo ógurlega lítið um viðbrögð frá Íslandi (Bragi hefur haldið uppi heiðri lands og þjóðar og Habba sent eitt frá Oz, takk fyrir það mín kæru!) Sko í sambandi við comment frá ykkur, þá er svo gaman að heyra í ykkur, að nú ég kalla núna eftir smá skilaboðum! Eða eruð þið öll upp á fjöllum í lopapeysum að lifa á náttúrunni á þessum krepputímum...??
Læt hér fylgja með mynd af versta mat sem við höfum fengið í ferðinni. Keyptum þetta á lokal-stað í Salta í Argentínu, héldum að við værum að panta grillkjöt, vorum mjög svöng, pöntuðum 5 skammta!! Fengum þessa þarma, sem litu hryllilega út og voru verri á bragðið en þeir litu út fyrir að vera....

2009-06-04T20:32:00.002-04:00

Landakortið okkar!

View my profile

Create your own travel map or travel blog

Find Cheap Flights at TripAdvisor

Jei, allir kátir..

2009-06-03T20:43:00.002-04:00

..voða spennó að fara í flug til að skoða eitt af undrum veraldar, sjálf Nazca merkin.

Það er í raun furðulega lítið vitað um þessi merki, aldurinn á þeim t.d. talinn vera milli 1300-2200 ára, og tilgangurinn er einnig ansi umdeildur. En allir eru sammála um að þetta eru merki sem eru stórmerkileg og við ákváðum að skella okkur í flug til að sjá þau sem best. Það var búið að segja okkur að því minni vél því betra útsýni, því þá væri hægt að beygja og sveigja að vild. Ég er nú ekkert heimsins mesti flugaðdáandi, en ég vildi ekki missa af tækifæri að sjá þessi merki úr lofti. Flugmaðurinn var reynslubolti mikill og smá bolti meira að segja, en það virtist ekki hafa áhrif á jafnvægi vélarinnar, því hann raðaði Gauja fyrir aftan sig vinstra megin og ég og Orri vorum til að vega á móti hægra megin. Kannski var ég bara OF mikið að pæla. Flugvélin fór strax í gang, svakaleg læti, eins og að vera í gömlum Willis-jeppa og við vorum innan skamms komin í loftið. Rosa gaman. Ég sat fremst, við hliðiná flugmanninum, og heyrði í öllum mælum og það gat verið smá stressandi þegar hann tók stífar beygjur, til að sýna okkur sem best merkin, þá fóru ÖLL möguleg og ómöguleg viðvörunar-píp í gang, en það truflaði flugsa ekki heldur! Þetta var svakalega eftirminnileg ferð, þrátt fyrir smá kvíða og ég vildi ekki hafa sleppt henni! En ég sagði mömmu ekki frá þessu fyrr en eftir á, og hún var voða þakklát essku kjéddlan.

Allir að setja belti og heyrnartól!

2009-06-03T20:39:00.002-04:00

Þetta var minnsta vél sem ég held ég hafi nokkurntíma farið í og þó svo ég vissi að hún væri bara fyrir 5 farþega, þá kom mér samt á óvart að hún væri SVONA lítil. Það kom samt held ég Orra ennþá meira á óvart, en hann hafði ekki nennt að fara á klósettið í flugstöðinni, "hann ætlaði bara að pissa í flugvélinni".

Útsýnið úr flugvélinni

2009-06-03T20:36:00.002-04:00

Þetta er nálægt flugvellinum, rétt áður en maður kemur yfir sléttuna þar sem merkin eru.

The Astronaut

2009-06-03T20:26:00.002-04:00

Þessi fannst mér alveg frábær. Hann er gerður í lítinn hól, meðan flest hin merkin eru gerð á sléttunni í eyðimörkinni. Hann er svona sakleysislegur og vinkar til manns, ferlega sætur. Ef þið kíkið svo efst á myndina, þá sjáið þið ástæðuna fyrir því að ég var næstum búin að gera í brækurnar nokkrum sinnum í ferðinni, því flugmaðurinn hafði svo gaman að því að sýna okkur myndirnar, að hann lét flugvélina fljúga hér um bil lóðrétta, meðan hann horfði bara út um hliðargluggann og var bendandi á hitt og þetta, sem ég bara sá ekki fyrir öllum hvítu blettunum sem birtust þegar hræðslan ætlaði að drepa mig. Astronautinn hló bara að mér og vinkaði meira.

Me and my monkey

2009-06-03T20:23:00.001-04:00

Köngulóin

2009-06-03T20:12:00.002-04:00

Mér fannst soldið sniðugt, að þegar ég hef verið að skoða myndir af Nazca-merkjunum í bókum og túristabúðum fannst mér alltaf minnst varið í köngulónna. Svo þegar við flugum yfir þá varð ég alveg heilluð af henni, hún var svo skýr og mér fannst þetta bara svo svakalega flott mynd. Svo eftir flugið, þá fengum við lítinn bækling með lista yfir hvaða Nazca-merki tengjast hvaða stjörnumerki. Og þá er það bara þannig að köngulóin er meyjan! Ég bara ræð ekki við þetta, ég sem tilkynnti mömmu (meyju) það hátíðlega hér um árið að ég myndi sko EKKI og barasta ALDREI giftast meyju, giftist ekki bara þessari líka svakalegu meyju, heldur laðast ég líka að meyju-könguló! Annað skrítið (svona ef maður fílar það á annað borð að gera mikið úr einföldum atriðum..) þá fannst Gauja kólibrí-fuglinn flottastur, og hann er náttlega bogamaður! ME!!

Kólibrífuglinn

2009-06-03T20:10:00.001-04:00

Þetta er eitt frægasta merki Nazca-merkjanna, rosalega flott.

Flamengo-fuglinn

2009-06-03T20:07:00.002-04:00

Hann er ekki jafn augljós og apinn, köngulóin og kólibrífuglinn, en samt flottur.

Hendurnar og Tréð

2009-06-03T20:03:00.002-04:00

Þarna sést yfir turninn sem hægt er að fara upp í til að skoða merkin, ef maður vill ekki fara í flugið. En þá sér maður bara lítinn hluta merkjanna og fyrst maður er nú á annað borð mættur, þá er bara betra að taka allan pakkann!!

Yess, komin á jörðina aftur!!

2009-06-03T20:00:00.001-04:00

Þarna er flugmaðurinn að skrifa fyrir okkur verðlaunaskjöl! Og það er sko heldur betur eitthvað sem maður á skilið eftir þessa ferð,

þetta var eins og endalaus rússíbani, sem var rosa gaman fyrst...

Gaui kátur...

2009-06-03T19:57:00.002-04:00

...aðeins búinn að jafna sig eftir sveiflurnar. Í pokanum eru matarafgangar Orra, frá því fyrr um morguninn og þetta kom upp ÞRÁTT fyrir að við sveltum barnið í marga klukkutíma fyrir flug, því við vissum að það gæti orðið "örlítið" bumpy!

Svona hress!!!

2009-06-03T19:54:00.000-04:00